Gewoonlijk ontvangt Jezus me voor een MedBed-behandeling bij een grot op Sirius, waar ik een aantal incarnaties doorbracht en zelfs nog familieleden heb. Mijn naam was (is?) daar Limus en de namen van mijn zus en broer Solvenisis en Sivina.
Maar ik werd deze keer niet naar Sirius, maar naar een weiland hier op aarde geleid. Ik kwam terecht in een prachtige bloemenweide. En het was of ik een reisje terug in de tijd had gemaakt.
Er stond een gigantisch grote boom. En het grappige is, ik kon in die boom klimmen en op de grote takken stonden allemaal huisjes. En een van die huisjes bleek van mij te zijn.
Ik kon zonder enig probleem omhoogklimmen naar mijn huisje. Het deed een klein beetje aan een oude blokhut denken, maar het was toch anders. Het voelde lichter, eenvoudiger. Ik had er niet veel spullen, maar was er wel gelukkig.
Het leek ook of ik iets van magie beoefende, wel duidelijk een hele tijd geleden.
Er kwamen daar mensen naar me toe en ik wist precies wat ze nodig hadden. Healing in combinatie met kruiden en het gebruik van enkele kristallen. Dat laatste verbaasde me niet omdat ik een reeks van andere levens ook met kristallen werkte, het huidige inbegrepen.
In een hoek stond een oude bezem van takken en de kamer was verdeeld in tweeën. Eentje diende als slaapplek en de ander was meer woonkamer. En de streek had een heel aangenaam klimaat
Jezus kwam ook naar binnen. En hij vroeg me om te gaan liggen op een soort zakachtige matras. Waarschijnlijk gevuld met hooi. Al liggende visualiseerde ik als gewoonlijk de gouden koker om me heen, met talloze gouden deeltjes die naar binnen en naar buiten wervelden. Ik vulde me daarmee door ze in te ademen.
Wat grappig was, dat er een kat binnenkwam. Ze was een beetje grijzig. En ze keek door een raam naar buiten, terwijl Jezus bij me stond. Dan kwam er nog een Engel bij.
Jezus vroeg me om helemaal te ontspannen. Dat gouden licht begon om me heen te dansen. Dan kwamen van buiten elfjes die door de ramen naar binnen keken. Ze hadden boskleuren en waren heel licht. En toen kwam er nog een blauwachtig wezen, waarschijnlijk een Arcturiaan die keek naar wat Jezus mee bezig was. En Jezus hield zijn handen weer boven me, zoals hij altijd doet. En er kwam licht uit zijn handen… deze keer naar mijn arm, schouder en hand. En het was of die lichtjes allemaal in mijn arm dansten.
Maar ik was nog een jonge man, zeker een sprong in de tijd. En ik zag er ook iets anders uit. Ook had ik de gave om zonder moeite uit mijn lichaam te stappen om naar de andere kant te gaan.
En ik zag ook alles aan iedereen die ik tegenkwam. Het was bijna of mijn jongere… of mijn andere Zelf tegen me wilde zeggen van… vergeet niet wie je eigenlijk bent. Haal die nevel van vergetelheid weg. Ondertussen ging Jezus met zijn handen over me heen… boven me en over mijn buik en mijn benen. De blauwe Arcturiaan vulde mijn kamer met een licht dat hij zelf uitstraalde. Heel bijzonder. Dat leek ook een van mijn begeleiders, want ik werk regelmatig met Arcturianen. Syrianen en Arcturianen.
Zoals gewoonlijk voel ik me na afloop van de healing weer helemaal vol energie, blij en reis terug naar de aarde om mijn lichtlichaam weer met fysiek vorm te verenigen.
Tot zover mijn reis naar het verleden, deze keer gecombineerd met een healing eeuwen later. Maar, zoals we weten, gebeurt alles in Hier en Nu. Wel een prachtig voorbeeld.
Meer Medbed
Achteraf gezien en gevoeld was het waarschijnlijk een healing van een aspect van mijn toenmalige ik, wat doorspeelde in mijn huidige zijn. Alles is immers met elkaar verbonden in het eeuwige Nu en Hier …
